21-04-08

Kinderpornozaak Zandvoort


Europese Unie: belemmering van het onderzoek naar pedofiele netwerken in België

ULB1 009Advocaat-generaal Marc Tack van de 14de Kamer van het hof van beroep te Antwerpen noemde de meer dan 88.000 slachtoffers uit de kinderpornozaak Zandvoort een 'luchtbel'...

--------------

CM556291NL.doc PE 353.704

EUROPEES PARLEMENT

2004 - 2009

Commissie verzoekschriften

14 februari 2005

MEDEDELING AAN DE LEDEN

Verzoekschrift 186/2004, ingediend door Jacqueline de Croÿ (Belgische nationaliteit), namens de VZW "Werkgroep Morkhoven", over de belemmering van het onderzoek naar pedofiele netwerken in België

1. Samenvatting van het verzoekschrift

Indieners zijn van mening dat de Belgische staat via de partij Vlaamse Liberalen en Democraten elke onthulling over pedofiele netwerken in de doofpot tracht te stoppen door her en der pressie uit te oefenen en met name op de "Werkgroep Morkhoven", die diverse gevallen en netwerken aan het licht heeft gebracht die later inderdaad bleken te bestaan. Zij beschuldigen onder meer de rechtbank van Turnhout ervan het onderzoek naar cd-rom's met kinderpornografie, waarbij ook Fransen en Nederlanders betrokken waren, gesaboteerd te hebben en dit onderzoek ook op het internationale vlak tegengewerkt te hebben. Zij verzoeken het Europees Parlement te helpen om deze feiten aan het licht te brengen.

2. Ontvankelijkheid

Ontvankelijk verklaard op 15 juli 2004. De Commissie is om inlichtingen verzocht (artikel 192, lid 4 van het Reglement).

3. Antwoord van de Commissie, ontvangen op 10 februari 2005

"Zoals blijkt uit Kaderbesluit 2004/68/JBZ van de Raad van 22 december 2003 (PB L 13 van 20.1.2004, blz. 44), dat op voorstel van de Commissie is goedgekeurd, hecht de Europese Unie veel belang aan de bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie.

De doelstelling van dit kaderbesluit is de wettelijke en regelgevende bepalingen van de lidstaten dichter bij elkaar te brengen door op Europees niveau een kader van gemeenschappelijke bepalingen in te voeren, in het bijzonder over de beschuldiging, de sancties, de verzwarende omstandigheden, de bevoegdheid en de vervolgingen, en de politie en gerechtelijke samenwerking in strafzaken in deze materie te versterken en te vergemakkelijken.

Andere handelingen van de Europese Unie, die er eveneens naar streven de seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie te bestrijden (zie de lijst van de handelingen opgesomd in de consideransen nummers 1 tot 3 en 13 van Kaderbesluit 2004/68/JBZ), benadrukken dit engagement.

Als de Europese Unie dus - op grond van artikel 31 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) - over wetgevende bevoegdheid beschikt op het gebied van de bestrijding van seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie, geldt dat niet voor het voeren van gerechtelijke onderzoeken in individuele gevallen. Volgens artikel 33 van het VEU is dit een bevoegdheid van de lidstaten. De Commissie is derhalve niet bevoegd om zich uit te spreken over de manier waarop gerechtelijke onderzoeken naar pedofiele netwerken in België worden gevoerd."


- http://www.google.be/search?num=30&hl=nl&q=kinderpornonetwerk+zandvoort&btnG=Zoeken&meta=lr%3D
- http://www.google.be/search?num=20&hl=nl&q=gerecht+Turnhout&btnG=Zoeken&meta=lr%3D
- http://www.google.be/search?num=20&hl=nl&q=Justitie+Turnhout&btnG=Zoeken&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=Open+brief+procureur+generaal+Morkhoven&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.google.be/search?hl=fr&q=Jacobs+zicot+turnhout&btnG=Rechercher&meta=
- http://www.google.be/search?num=30&hl=nl&q=Onkelinx+Zandvoort+&btnG=Zoeken&meta=
- http://www.zoegenot.be/CD-roms-pedocriminels-Onkelinx.html
- http://www.google.be/search?q=Hof+van+Beroep+Antwerpen+Vervloesem&gbv=2&hl=fr&start=0&sa=N

Foto: Jan Boeykens en Marcel Vervloesem van de vzw Werkgroep Morkhoven met Tiny Mast, moeder van de vermoorde Kim en Ken, aan de Vrije Universiteit Brussel.

23.5.2008 - De foto verdwijnt, zoals de foto waarop de eerste Herentalse gemeenteraadszitting te zien is waaraan het sp.a-gemeenteraadslid Victor V. deelnam, regelmatig van het scherm. Over Victor V. die als eerste naar de Gazet van Antwerpen liep om te vertellen dat hij 20 jaar geleden zogenaamd door Morkhoven-activist Marcel Vervloesem 'gefolterd en verkracht' werd, bestaan er immers zo'n 30 processen-verbaals inzake zedenfeiten met kinderen en minderjarigen waarover de pers natuurlijk niets zegt.
Morkhoven-voorzitter Jan Boeykens stapte in oktober 2006 met de lijst processen-verbaals naar procureur-generaal Dekkers van het hof van beroep te Antwerpen die er blijkbaar niets mee deed. De lijst is waarschijnlijk weggestoken in het geheime dossier B280/89 waarin zich -naast de gevoelige documenten inzake de acties van de vzw Werkgroep Morkhoven rond de isoleercellen van het Antwerpse kinderziekenhuis Good Engels- vermoedelijk ook de 7 cd-roms met kinderporno bevinden die het Belgische Koningshuis door de gewezen justitieminister Tony Van Parys voor 'onderzoek' aan procureur-generaal Dekkers had laten afgeven.
Het dossier B280/89 was noch voor Marcel Vervloesem, noch voor zijn advocaten ter inzage alhoewel de stukken die zich erin bevinden, deel uitmaken van zijn strafdossier. Alleen op basis van dit gegeven zou het hof van cassatie te Brussel het vonnis van het hof van beroep van Antwerpen op 24 juni 2008 nietig moeten verklaren, maar ja, hoe 'onafhankelijk' zijn de hoogste rechters in dit land nog als zij hun collega's op de vingers moeten tikken ?
Enkele weken geleden vroeg Vervloesem aan de Antwerpse procureur-generaal Yves Liégeois die het enkele dagen geleden nog op een grootsprakerige manier over de 'fundamenten van onze rechtsstaat' had, om inzage en kopijname van dit dossier. Hij wacht nog altijd op diens toestemming die natuurlijk juist na de uitspraak van het hof van cassatie op 24 juni 2008 zal gegeven worden. (lees ook onze bijgevoegde commentaar 'Tinny Mast: foto verdwijnt van het scherm')

16:17 Gepost door Werkgroep Morkhoven in Actualiteit | Permalink | Commentaren (3) | Tags: europese unie |  Facebook |

Commentaren

'Onderzoek naar slecht functioneren Comité P'
De parlementaire begeleidingscommissie in de Kamer die toezicht houdt op de politiediensten start een onderzoek naar de dossiers die aan bod kwamen in de reeks 'Comité P onder vuur', die de voorbije week in De Morgen werd gepubliceerd, schrijft de krant.

Informatieve artikelenreeks
"Deze artikelenreeks heeft ertoe geleid dat de commissie kennis heeft gekregen van ernstige feiten en dat er een ernstige discussie op gang komt over de werking van het controleorgaan voor de politiediensten", zegt Kamerlid Guido De Padt (Open Vld).

"Zwaarwichtige informatie"
"We kunnen dit niet over onze kant laten gaan, de gepubliceerde informatie is daarvoor te zwaarwichtig. Er moet volledige klaarheid komen over deze dossiers", stelt De Padt. "We zijn bereid om voldoende tijd aan de zaak te besteden. Niemand vaart er wel bij dat er onduidelijkheid blijft bestaan, noch de politiek, noch het Comité P, noch de politiediensten zelf." (belga/vsv)

De Morgen 23/05/08 08u03

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 23-05-08

Reageren op dit commentaar

Tinny Mast: foto van het scherm gehaald In het verleden had de Werkgroep Morkhoven voortdurend problemen met haar MSN-nieuwsgroepen waarvan geregeld foto's en teksten verdwenen. Dat was ook het geval met de MSN-nieuwsgroep van Prinses J. de Croÿ, ondervoorzitster van de Werkgroep Morkhoven.

Morkhoven-activist Marcel Vervloesem werd tijdens zijn proces te Turnhout, herhaaldelijk door de Herentalse politie omtrent de publicaties op de MSN-nieuwsgroep van de vzw Werkgroep Morkhoven ondervraagd. Dat gebeurde meestal juist voor een rechtszitting en was ongetwijfeld bedoeld om hem en de Werkgroep Morkhoven het zwijgen op te leggen.

In 2007 verdween de MSN-nieuwsgroep van Morkhoven-activiste Prinses de Croÿ dan plotseling van het Internet.
Het franstalige Microsoft Support Team wist te vertellen dat de groep 'waarschijnlijk tengevolge van een technische fout van de beheerder, definitief verloren was gegaan'.
Het Nederlandse Mocrosoft Support Team kwam met een heel ander verhaal af en sprak over een 'onderzoek'.
'In afwachting van de resultaten van dit onderzoek zal de MSN-nieuwsgroep vernietigd worden. Ze zal in geen geval worden teruggeplaatst', aldus het Nederlandse Microsoft Team dat enkele weken geleden wist mede te delen dat de MSN-groep 'nergens in haar systeem terug te vinden was'.
Enkele maanden later werd Prinses de Croÿ door de politie van Sint-Gillis verhoord omtrent de publicaties op haar MSN-nieuwsgroep en op de MSN-nieuwsgroep 'Woonbeleid'.
De Prinses werd daarbij op een agressieve wijze uitgehoord omtrent de Werkgroep Morkhoven.

Het doen verdwijnen van de foto van Tinny Mast in gezelschap van een toen erg verzwakte maar stralende Marcel Vervloesem, heeft ongetwijfeld ook te maken met het feit dat de Belgische pers en justitie Marcel Vervloesem gedurende 10 jaar lang aan de schandpaal nagelden. Ze noemden hem daarbij een 'kindermisbruiker' en 'geesteszieke' en vonden dit, tesamen met het leegroven van Vervloesem's strafdossier, de beste wijze om de kinderpornozaak Zandvoort in de doofpot te stoppen.
Helaas zijn er steeds meer en meer mensen die dit bedrog beginnen door te krijgen en de Belgische pers en justitie zijn er niet direct happig op om toe te geven dat zij inderdaad gefraudeerd hebben. Vandaar al deze problemen.

Gisteren publiceerden we onder een artikel met een foto van Tinny Mast op de blog 'Slachtoffers justitie' ook nog het volgende commentaartje:

------


Tinny Mast

De Gazet van Antwerpen publiceert wel eens af en toe een positief artikeltje over Tinny Mast maar vergeet erbij te vertellen dat ze, op het moment dat de kinderpornozaak Zandvoort wereldnieuws was, één van de eerste kranten was om Marcel Vervloesem van de Werkgroep Morkhoven door het slijk te halen.

Gedurende 10 jaar lang zou zij Marcel Vervloesem aan de schandpaal nagelen terwijl zij de kinderpornozaak Zandvoort en de zedenzaak rond het Herentalse sp.a-gemeenteraadslid in de doofpot stopte.

Gazet van Antwerpen speelde met haar zusterkrant Het Belang van Limburg ook al een vuile rol ten tijde van de acties van de Werkgroep Morkhoven rond de isoleercellen in het Antwerpse kinderziekenhuis Good Engels.

Ook toen kwam zij met het verhaal af dat een 'medewerker van de Werkgroep Morkhoven (die helemaal geen medewerker was) zedenfeiten met minderjarigen had gepleegd.

De Gazet van Antwerpen die sterk gelieerd is met de Antwerpse justitie is gespecialiseerd in de criminalisering van actiegroepen. Men zou bijna kunnen stellen dat haar journalisten voor de Belgische Staatsveiligheid werken...

----------------------------------------

Tinny Mast: "4 januari dag van verdwenen en vermoorde kinderen"


Precies elf jaar geleden verdwenen Kim en Ken in Antwerpen. Daarom organiseerde hun moeder Tinny Mast dinsdagavond een fakkelwake aan het Asiadok.

Daar werd meteen een oproep gedaan om 4 januari als 'Dag van de verdwenen en vermoorde kinderen' uit te roepen.

Zo'n 100-tal sympathisanten, vrienden en familie kwamen samen aan het Asiadok waar Tinny Mast jaren geleden een kleine gedenksteen liet plaatsen. Vandaag is het elf jaar geleden dat Ken en zijn zus Kim ontvoerd werden. Het meisje werd ruim een maand later teruggevonden in het Asiadok. Van Ken is er nog steeds geen spoor.

Het gerechtelijk onderzoek in deze zaak is nog altijd lopende. De raadsvrouw van de moeder, Zohra Othman, zegt dat ze samen met Tinny Mast zal blijven zoeken naar de waarheid. "Het is zoeken naar een speld in een hooiberg", weet Othman. "Hoe meer tijd erover gaat, hoe moeilijker en hoe groter de berg zal worden. Maar we blijven zoeken tot Ken is gevonden en totdat men weet wie de dader was."

www.gva.be - 6.1.05

22-05-2008, 16:47:05

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 23-05-08

Reageren op dit commentaar

Het vermoorde onderzoek
"Ik vind het verontrustend dat men weigert dieper te graven telkens een spoor naar pedofielennetwerken leidt"


De feiten

- 9 augustus 1996. Ontvoering van Laetitia Delhez in Bertrix. Een student noteert de nummerplaat van Dutroux, op 8 augustus. Dezelfde dag herkent een gezin uit Vlaanderen Nihoul in Bertrix.
- 14 augustus 1996. Aanhouding van Dutroux en Martin. In de daaropvolgende dagen en weken worden eerst Laetitia en Sabine teruggevonden, daarna de lichamen van Julie en Melissa en van An en Eefje. Ook het lijk van Bernard Weinstein, de handlanger van Dutroux.
- 15 augustus 1996. Aanhouding van Nihoul.
- September 1996. X-1 getuigt in Neufchâteau over wat ze in haar kinderjaren heeft meegemaakt. Ze wordt ondervraagd door de ploeg van De Baets van de BOB van Brussel. Daarop worden de dossiers van kinderen die in de jaren '80 werden vermoord in Brussel, Gent en Antwerpen weer geopend.
- December 1996. Rijkswachtommandant Duterme komt naar Neufchâteau als coördinator. Op het einde van het jaar begint hij de getuigenissen van X-1 te herlezen. Hij is Franstalig, de getuigenissen zijn opgetekend in het Nederlands. Duterme wil bewijzen dat De Baets X-1 gemanipuleerd heeft en dat men niets moet geloven van wat X-1 zegt. Uiteindelijk bereikt hij met de steun van zijn oversten dat De Baets verwijderd wordt.
- Lente 1998. De onderzoeken die naar aanleiding van de getuigenissen van Regina Louf weer waren geopend, worden opnieuw gesloten in Brussel, Gent en Antwerpen.

------------------------

"Wij willen enkel antwoord op onze vragen" - "Ik vind het verontrustend dat men weigert dieper te graven telkens een spoor naar pedofielennetwerken leidt"

Interview met Marie-Jeanne van Heeswyck

In januari vorig jaar schreven de journalisten Van Heeswyck, De Coninck en Bulté een reeks artikels over het getuigenis van Regina Louf en andere slachtoffers van kinderprostitutienetwerken. Allemaal verzinsels, zei een groot deel van de pers en de politiekers. Het gerecht sloot de dossiers af: onderzoek op het terrein bevestigde in niets de verklaringen van Regina Louf, luidde het.

- Jullie geven niet op. Geen schrik voor een nieuwe vloedgolf van kritieken ?

M.J. Van Heeswyck. Drie maand na onze artikelenreeks zetten pers en gerecht een punt achter het debat over de X-getuigenissen. In dat klimaat was het onmogelijk met een andere mening af te komen.
We wisten dat jeugdvriendinnen van Regina Louf haar getuigenissen bevestigden. Maar als we daar een artikel over hadden gemaakt, dan had dat weer een wedloop naar die getuige ontketend. Dan hadden ze weer vriendinnen gevonden die "nooit iets hadden gemerkt".
Er is zo'n gigantische manipulatie geweest in die zaak. Dat willen we bij de publieke opinie doen doordringen. En bij onze collega's, want die wisten meestal niet meer waar ze het hadden. Maar ook bij de magistraten en de onderzoekers. Ieder van hen had maar een stukje van de puzzel. Om te begrijpen waar er sprake is van blokkering of manipulatie, heeft men inzicht nodig in het geheel. Er waren zoveel en zo'n belangrijke dingen uit te leggen, dat er een boek voor nodig was. Bovendien vonden we dit alles onze taak als journalist.

- Was dat geen onmogelijke opdracht? Vier herlezingen onder leiding van rijkswachtcommandant Duterme hadden uitgemaakt dat het verhaal van Regina Louf waardeloos was...

M.J. Van Heeswyck. Er staan zoveel en zo'n zware kritieken in die herlezingen van de getuigenissen van Regina Louf, dat we zelf uit ons lood waren geslagen. Sommige kritieken waren terecht. De Baets -die Regina Louf ondervraagd had- is ook niet perfect, hé. En Regina Louf was geen makkelijke getuige. Tot we in de herlezing op een element stootten waar we zeker van wisten dat het fout was. Dan zijn we alles gaan checken. Die rapporten van de herlezing zijn een meesterstukje van bedrog. De getuigenissen zelf werden grondig en systematisch vervormd. Al wat Louf zei was ofwel onjuist of - als het toch juist was - ingefluisterd door de onderzoekers, zo stond in de herlezing. Het was echt zeer grof. Het is duidelijk dat diegenen die dat onderzoek wilden stoppen, niet gedacht hebben dat iemand hun beweringen wel eens zou kunnen natrekken. Journalisten bijvoorbeeld.

- U hebt ook veel kritiek op het onderzoek naar Dutroux?

M.J. Van Heeswyck. Ja. Het parket in Neufchâteau beschikt nog altijd alleen maar over de versie van de beschuldigden. Die proberen er natuurlijk zo goedkoop mogelijk vanaf te komen.
Ik vind het verontrustend dat men weigert dieper te graven telkens een spoor naar pedofielennetwerken leidt. De cel van 50 speurders die op deze sporen werkten, is in de zomer van '98 opgedoekt. De filosofie van het onderzoek naar de pedofielennetwerken kan je samenvatten met één zin: we zien niks, dus er is niks. Als er binnen de drie maanden geen bewijzen op tafel liggen, dan sluiten ze het dossier. Dat is toch onvoorstelbaar. Zelfs in twee jaar kun je niet tot resultaten komen in een onderzoek naar netwerken met zo'n sluitende beschermingsmechanismen binnen het apparaat van politie en gerecht zelf. Die netwerken zijn te vergelijken met de Italiaanse maffia die vertakkingen heeft binnen de staatsstructuren.

- Een rode draad in de onderzoeken lijkt wel dat men absoluut Nihoul buiten verdenking wil stellen.

M.J. Van Heeswyck. De speurders van de cel 'Obelix' die de zaak-Nihoul onderzoeken, stoten op de grootste obstakels. Neem nu het zogezegde alibi van Nihoul voor de ontvoering van Laetitia Delhez. Een gezin uit Vlaanderen dat op vakantie was, zegt dat ze Nihoul daar de dag voor de ontvoering gezien heeft. Een andere getuige, een student, noteerde diezelfde dag de nummerplaat van Dutroux in Bertrix. Maar elf dagen na zijn aanhouding, vindt Nihoul plots een alibi: hij was aan het schilderen bij zijn vriend, de vroegere advocaat Vander Elst. Dat is een duistere figuur. Hij werd veroordeeld in de zaak van de ontvoering van Vanden Boeynants. Hij had... een vals alibi verstrekt aan leden van de bende van Patrick Haemers, verdacht van de ontvoering.
Het alibi werd nagetrokken zoals men dat zou doen voor de diefstal van een handtas. Niets is ernstig aangepakt. Pas anderhalf jaar later, na eindeloos gepalaver, krijgen de speurders toelating voor een huiszoeking bij Vander Elst. Het alibi van Nihoul valt daarop in duigen. Vander Elst moet zich terugtrekken, hij zegt dat hij zich van dag vergist heeft. Nihoul heeft dus voor 8 augustus geen alibi meer.

- Wie heeft er belang bij Nihoul uit de wind te zetten?

M.J. Van Heeswyck. De officiële versie spreekt over Nihoul de oplichter, het fuifnummer van Brussel. Maar zijn arrestatie veroorzaakte verwonderlijk veel deining in het wereldje van politie, politiek en magistratuur. Plots kent niemand hem nog. In de kringen waar die fuiven doorgingen, is men natuurlijk erg kwetsbaar voor chantage. En Nihoul kent daar zowat iedereen. Maar er is meer...
Bijvoorbeeld bij de rijkswacht. Kolonel Brabant van de BOB van Brussel zal natuurlijk wel alles gedaan hebben opdat men niet zou te weten komen dat Nihoul werkte als informant voor zijn dienst. Toen onderzoeksrechter Connerotte in augustus '96 aan alle politiediensten inlichtingen vroeg over Nihoul, gebaarde Brabant van kromme haas. Hij raakte in paniek toen ze in Neufchâteau ontdekten dat de BOB van Brussel misschien de ontvoering van Laetitia Delhez gefinancierd heeft. Het zit zo. Op 23 april 1996 geeft Nihoul een vriend van hem, een zekere Walsh, aan bij de BOB van Brussel. De man had 5.000 XTC-pillen in zijn bezit, evenals 15 kilo amfetaminen. Bij zijn arrestatie vindt men wel de amfetaminen maar niet de XTC. De BOB rept er verder met geen woord over. Maar later vindt men van die pillen terug bij Michel Lelièvre. Gekregen van Nihoul op 10 augustus 1996, zegt hij. Dat is een dag na de ontvoering van Laetitia Delhez. Men vindt er ook terug bij Dutroux. Kan men dan volgende hypothese uitsluiten: Nihoul was nog geen officiële informant van de BOB, ze konden hem dus niet gewoon betalen; daarom knijpt de BOB een oogje dicht als Nihoul die XTC-pillen achterover drukt. Wie denkt er op dat ogenblik aan dat men ze een paar maanden later bij kinderontvoerders zal vinden? Nihoul zelf zegt dat hij met de pillen betaalde voor de reparatie van zijn auto door een vriend van Dutroux. De factuur voor die reparatie bedroeg hooguit 15.000 frank en de pillen hadden een straatwaarde van 500.000 frank. Vormden ze de betaling voor de ontvoering van Laetitia?
Ook bij de gerechtelijke politie kennen ze Nihoul al lang. De commissarissen Toch en Marnette kwamen vaak over de vloer in Nihouls lievelingsclub Dolo. Nihoul had ook banden met het kabinet van minister Jean Gol (PRL) en met de PSC van Vanden Boeynants. En hij kent rechter Van Espen heel goed.

- Van Espen is de rechter die het onderzoek leidde naar de misdaad in de champignon-kwekerij waar X1 het over had ?

M.J. Van Heeswyck. X-1 zegt in haar getuigenis dat ze een zekere Christine kende in het midden van de jaren '80, in Brussel. Als hij dat hoort, herinnert nationaal magistraat Duinslaeger zich een zaak uit die tijd. Het gaat om de gruwelijke moord op Christine Van Hees, een meisje van zestien. Die vond plaats in 1984 in een verlaten champignonkwekerij in Etterbeek. Het onderzoek was vanaf 1985 in handen van onderzoeksrechter Van Espen.
Verschillende getuigen wezen toen pistes aan die naar Dutroux en Nihoul hadden kunnen leiden. Maar van bij het begin houdt de gerechtelijke politie het bij één piste: de gewelddadige punkers. Van Espen verplicht de gerechtelijke politie niet de piste-Dutroux-Nihoul te volgen. Na drie jaar wordt de hoofdverdachte uit het punkmilieu vrijgelaten en buiten vervolging gesteld. Later vertelt hij dat de gerechtelijke politie hem drugs toediende om hem te doen bekennen. Na de verklaringen van X-1 wordt het dossier in december 1996 weer geopend en de speurders van De Baets vinden opnieuw pistes in de richting van Nihoul en zijn toenmalige vrienden van de sexclub Dolo, vrije radio's en extreem-rechts. Maar wie leidt het onderzoek? Weer Van Espen. Eigenaardig. Van Espen houdt zich normaal bezig met onderzoek naar financiële misdaden. En enkele weken tevoren had hij gereclameerd dat men al zijn speurders van de financiële onderzoeken had weggetrokken om ze op de zaak van de verdwenen kinderen te zetten. Plots geen werk meer?
Van Espen had bovendien persoonlijke banden met sommige verdachten. Wij ontdekten dat hij advocaat was geweest van Annie Bouty, de ex van Nihoul, in 1984 en later nog een keer. Zijn zus is de meter van de zoon van Nihoul. Van Espen had die zaak niet mogen aanvaarden maar hij profiteert ervan om De Baets uit het onderzoek te zwieren. Hij schrijft een brief naar de rijkswachttop in juni 1997. Hij vraagt om alle onderzoek in de affaire van de champignonkwekerij stop te zetten. Hij citeert De Baets niet bij naam maar verwijt "een speurder" dat hij meewerkte met de commissie-Verwilghen. Hij roept Verwilghen bij zich in zijn kantoor, in het bijzijn van procureur generaal Dejemeppe en van substituut Somers. "Ze gaven me duidelijk te verstaan dat ze niet wilden dat wij onze neus in die zaak zouden steken", schrijft Verwilghen later in zijn boek Parole d'homme.

- De brief van Van Espen is het begin van het einde voor het X-onderzoek.

M.J. Van Heeswyck. Precies, de brief van Van Espen gaat later naar de parketten van Gent en Antwerpen, die verondersteld werden de getuigenissen van X1 omtrent kindermoorden in de jaren '80 na te trekken. Van Espen voegt bij zijn brief de nota's van rijkswachtcommandant Duterme over de herlezing van de X-dossiers. Het is op die basis dat de andere parketten beslissen al die dossiers te sluiten.
Tot dan toe had niemand gevraagd dat De Baets van het onderzoek naar de X'en zou worden verwijderd. Integendeel, rechter Langlois schreef naar commandant Duterme om De Baets te laten blijven. Daarop legt Duterme klacht neer tegen De Baets. Hij zou getuigenissen van Regina Louf hebben vervalst. In die zaak, die voor de raadkamer komt op 7 december, pleit de procureur de stopzetting van de vervolgingen. Er is dus geen vervalsing geweest, maar intussen zijn De Baets en zijn ploeg verwijderd en zijn de X-dossiers in de doofpot gestoken.

----

'De X-dossiers. Wat België niet weten mocht over de zaak-Dutroux.'
Te bestellen bij De Groene Waterman (03/232.93.94) of bij de Internationale Boekhandel (02/513.69.07).

Herwig Lerouge 1-12-1999

Gepost door: Werkgroep Morkhoven | 27-05-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.