09-12-10

WikiLeaks - Kinderpornozaak Zandvoort

Zandvoort_clientsfrancais.gifGisteren heb ik toevallig nog een nieuwsbericht over de zaak WikiLeaks op TV gezien.

Ik zag een procureur die ons kwam vertellen dat er in de klacht tegen Julian Assange, de oprichter van WikiLeaks en de onthuller van de geheime documenten, 'geen sprake was van een complot' en dat het om twee 'onafhankelijke verklaringen over verkrachting' ging. Dat werd gevolgd door de mededeling dat de Amerikaanse Justitie om zijn directe uitlevering vroeg wegens 'schending van...'

Over de geheime dossiers hoorden we natuurlijk geen woord. Wij hebben hetzelfde meegemaakt met Marcel Vervloesem, oprichter van de vzw Werkgroep Morkhoven en onthuller van de kinderpornozaak Zandvoort met de bijna 100.000 slachtoffers van folteringen en verkrachtingen, waaronder zelfs baby's. Eerst was er de internationale belangstelling. Zelfs Japanese en Australische journalisten gingen naar het dorpje Morkhoven (vandaar de naam vzw Werkgroep Morkhoven) om verslag uit te brengen over de kinderpornozaak Zandvoort omdat er voor het eerst kon aangetoond worden dat er een kinderporno-industrie bestond. Kort nadien verscheen er in de Vlaamse krant Het Nieuwsblad (Corelio-mediagroep) dan een zogenaamd interview met V.V., de halfbroer van Marcel Vervloesem die verklaarde dat hij 'vroeger gefolterd en verkracht was door Marcel'. Die verklaring werden gevolgd door identieke verklaringen van de vriendjes van V.V. die bijna allemaal over een strafblad schenen te beschikken maar die door de pers als 'kansarme jongeren uit een kansarme buurt' werden voorgesteld. Nadat Het Nieuwsblad haar artikeltje rondstuurde naar al de kranten (De Standaard, Het Volk, De Gentenaar,) en de roddelbladen van de Corelio-mediagroep, volgden de kranten Het Laatste Nieuws, Gazet van Antwerpen (Het Belang van Limburg) en het programma Telefacts van VTM, vergezeld van al hun roddelblaadjes waarin hetzelfde bericht steeds werd herhaald. De internationale pers haakte metéén af. Over de kinderpornozaak Zandvoort werd er gezwegen en gedurende 10 jaar lang zou er uitsluitend over de 'zelfverklaarde kinderpornojager en kinderverkrachter Marcel Vervloesem van de vzw Werkgroep Morkhoven' worden gesproken. Er werd voortdurend herhaald dat de Werkgroep Morkhoven 'in complottheoriën geloofde'. Over de 30 processen-verbaal van zedenfeiten met minderjarige jongetjes en kinderen die op naam staan van de V.V., schreef de pers natuurlijk niet en ook het merkwaardige feit dat V.V. zijn halfbroer Marcel Vervloesem enkele jaren geleden nog tot secretaris van zijn vereniging aanstelde, werd er geen woord gezegd. In 2005 kwam de Vlaamse pers dan plotseling met een nieuw verhaal af. Marcel Vervloesem zou drie minderjarigen 'gefolterd en verkracht' hebben met bamboestokjes. Zoals in de zaak WikiLeaks verklaarde de Procureur tegenover de toegesnelde pers dat het om 'onafhankelijke getuigenissen ging' en dat er 'geen sprake was van een complot'. Onderzoek van de vzw Werkgroep Morkhoven wees echter uit dat de drie minderjarigen contacten onderhielden met de eerste reeks aanklagers. Terwijl de pers sprak over 'jongetjes uit een kansarm milieu die het slachtoffer waren van het pedo-monster Marcel Vervloesem die zich voor kinderpornojager uitgaf', bleken de minderjarigen allen wegens drugshandel, diefstallen, inbraken en een gewapende roofoverval in een jeugdinstelling te zijn opgesloten (waaruit ze blijkbaar af en toe voor één of ander karweitje konden wegvluchten). In 2006 werd Marcel Vervloesem plotseling vrijgesproken voor de klachten van V.V. en zijn vriendjes omdat die met de dag ongeloofwaardiger overkwamen en men ze zelfs niet eens 1 enkele keer op het 10 jaar durende proces zou zien. Maar door het toen reeds zes jaren durende media-proces was Marcel Vervloesem eigenlijk al veroordeeld en de kinderpornozaak Zandvoort met sukses in de doofpot gestoken. De Werkgroep Morkhoven stelde later vast dat er niet alleen ontlastende stukken uit het strafdossier van Marcel Vervloesem waren verdwenen (wat door de Hoge Raad voor de Justitie schriftelijk werd bevestigd). Zij stelde ook vast dat er cd-roms van de kinderpornozaak Zandvoort waren verdwenen (tevens door de Hoge Raad voor de Justitie schriftelijk bevestigd). Het betrof hier ondermeer de cd-rom die Marcel Vervloesem destijds, via de Belgische Koning, aan justitieminister Tony Van Parys (CD&V, christen-democraten) voor onderzoek had laten overmaken. De vzw Werkgroep Morkhoven schreef hiervoor regelmatig naar de justitieministers Jo Van Deurzen (CD&V) en Stefaan De Clerck (CD&V). Ze schreef er zelfs voor naar de Koning en het Koningshuis. Maar niemand bleek er wakker van te liggen. Enkele dagen voor de definitieve veroordeling van Marcel Vervloesem in 2008, besloot het Hof van Beroep van Antwerpen, om -pro forma- nog snel wat verdwenen documenten aan het gerechtsdossier toe te voegen. Er werd zelfs geen onderzoek naar de verdwenen stukken en cd-roms gevoerd. En de Hoge Raad voor de Justitie kan enkel maar 'vaststellen'. Voor de rest heeft zij geen enkele bevoegdheid.

22:43 Gepost door Werkgroep Morkhoven in Werkgroep Morkhoven, WikiLeaks | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werkgroep morkhoven, wilileaks, doofpot |  Facebook |

Commentaren

Wij kennen de manier waarop de overheid aktievoerders en aktiegroepen het zwijgen oplegt.
http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/

Gepost door: Yves | 10-12-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.