10-04-11

Gevangenis van Brugge - Arbi Zarmaev: euro-parlementslid Bart Staes

folteringen, Gevangenis van Brugge, Arbi Zarmaev, uro-parlementslid, Bart Staes

Geachte Heer Staes,

U hebt samen met Pax Christi rond de Tsjetjeense vluchteling Arbi Zarmaev gewerkt.

Op 8.4.2011 deelde Pax Christi mede dat Arbi Zarmaev NIET naar Rusland of naar Tsjetjenië getransfereerd zal worden zoals justitieminister De Clerck (CD&V), na zijn contactname met de Russische ambassade, besliste en welke beslissing door de Raad van State werd bevestigd. Het Europees Hof voor de Mensenrechten in Straatsburg baseerde zich daarbij op een aantal betrouwbare rapporten die aantonen dat gevangenen in Tsjetjenië nog steeds spoorloos verdwijnen, gefolterd en/of gedood worden.

Volgens Pax Christi zou Arbi Zarmaev die een 14-tal dagen geleden van een isoleercel van de gevangenis van Hasselt naar een isoleercel van de gevangenis van Brugge werd getransfereerd, 'één dezer dagen vrijkomen'.

Zoals u in mijn bijgaande Open Brief aan Sp.a-kamerlid wellicht hebt kunnen lezen, is de situatie van Arbi Zarmaev echter verre van rooskleurig in tegenstelling tot wat door de gevangenisdirectie van de gevangenis van Brugge met een zoeterige stem wordt medegedeeld.

Hij werd namelijk 'gek' verklaard en de gevangenisdirectie van Brugge liet aan Arbi's zuster verstaan dat men hem in een gesloten afdeling van een psychiatrische instelling te Brugge wil opsluiten (internering).

De familie van Arbi Zarmaev is ten einde raad omdat men hem sinds een 10-tal dagen niet meer heeft mogen zien of spreken. Het bezoekrecht werd haar namelijk ontzegd op het moment dat de Raad van State de beslissing van De Clerck tot uitlevering van Arbi aan Rusland, bevestigde. Vanaf dat moment zou Arbi 'allerlei onverstaanbare woorden zijn beginnen te mompelen' (in het Tsjetjeens en dus onverstaanbaar) en zou hij 'niemand meer hebben willen zien of spreken'. Sindsdien zou hij 'geen enkel rapportbriefje meer willen tekenen', beweert de gevangenisdirectie. Wat men er niet bij zegt, is dat Arbi die lichamelijk volledig uitgeput is, toen ernstige uitdrogingsverschijnselen vertoonde omdat men hem in Hasselt 4 dagen lang geen water had gegeven. Hij had ook problemen met het neurolepticum Clopixol dat men had gegeven en waarvan één van de zogenaamde nevenverschijnselen uit spraakproblemen en sociale afzondering bestaat. Bovendien had hij zware wonden aan polsen en enkels tengevolge van het dagenlange ketenen. Die wonden bleken zodanig te zijn ontstoken volgens de Italiaans dokter-professor Giorgio Gagliardi die hem, na heel wat problemen, in de gevangenis van Brugge mocht opzoeken, dat zij chirurgisch niet te hechten waren.

Arbi zit nu 24 uren op 24 uren opgesloten in zijn cel van 2 x 3 meter die enkel een ondoorzichtig raampje tegenaan het plafond heeft dat een weinig licht doorlaat. Hij heeft een televisie op zijn cel staan en tegelijkertijd heeft hij géén televisie op zijn cel staan omdat hij 'daarvoor niet wenst te tekenen', zegt de directie. Hij zou regelmatig naar buiten mogen en tegelijkertijd niet naar buiten mogen omdat hij 'daarvoor niet wenst te tekenen'. Hij zou mogen schrijven en telefoneren maar dat 'wil hij niet' aldus de directie die eraan vergeet toe te voegen dat men zonder telefoon moeilijk kan telefoneren en dat men zonder briefpapier en pen, moeilijk een brief kan opstellen en versturen. Hij zou 'samen met andere mensen op een cel zitten' volgens de directie die eraan toevoegt dat iedere gevangene op de veiligheidsafdeling over een 'aparte cel beschikt die zeker geen isoleercel is'. Er is niemand die al die tegenstrijdige gezegdes van de gevangenisdirectie controleert.

Een secretaresse van het Directoriaat-Generaal van het Gevangeniswezen beloofde ons 'om de zaak te onderzoeken'. Maar al we wat weten, is dat Arbi plotseling 'gek' is geworden, 'alleen wil gelaten worden' en 'geen rapportbriefjes wil tekenen' zodat hij nergens recht op heeft.

Wat deze zaak nog vreemder maakt, is het feit dat de familie bij haar laatste bezoek aan Arbi, inmiddels zo'n 10 dagen geleden, vaststelde dat Arbi alhoewel hij volledig uitgeput was en zwaar leed onder de uitdrogingsverschijnselen + de pijnen aan enkels en polsen, volledig bij zinnen was. Hij liet ook niet verstaan dat hij met zijn familie (broer en zuster) wilde breken.

Mag ik verzoeken, mijnheer Staes, om in uw functie van europees parlementslid opheldering te willen vragen in deze zaak? Wanneer wordt Arbi vrijgelaten ? In welke mate wordt hij van de buitenwereld geisoleerd ? Hoelang gaat deze situatie nog duren ? Wanneer mag zijn familie hem weerzien ? Klopt het inderdaad dat men hem wil interneren ? Is het mogelijk om hem met behulp van een tolk (zijn zuster bijvoorbeeld) te spreken ?

Rekenende op uw tussenkomst, en in afwachting van uw antwoord, teken ik,

Hoogachtend

 

Jan Boeykens, Faiderstraat 10, 1060 Sint-Gillis (02 537 49 97)

--

Foto: Europees Parlement Brussel

De commentaren zijn gesloten.