15-04-11

Stefaan De Clerck schendt de scheiding der machten in de zaak Zarmaev

DeClerck.argwanig.jpgJUSTITIEMINISTER DE CLERCK OVERTREEDT DE SCHEIDING DER MACHTEN IN DE ZAAK ZARMAEV 

Morgen, 15.4.2011, komt de zaak Arbi Zarmaev voor de raadkamer. Wat opvalt in deze zaak is dat Arbi Zarmaev, zoals zijn advocaten stellen, normaal gezien al na 6 maanden vrij had moeten zijn. Men kan zich afvragen waarom hij dus 18 maanden (waarvan de laatste weken) in de meest onmenselijke omstandigheden waarbij folterpraktijken werden gebruikt en zijn gezondheid werd vernietigd, opgesloten is geweest. Zeer opvallend is de rol die justitieminister De Clerck in deze zaak speelt. De Clerck wil absoluut de uitlevering van deze man aan Rusland, tegen de beslissing van het hof van beroep van Gent in die besliste om de uitlevering aan Rusland ongedaan te maken vanwege de ernstige mensenrechtenschendingen en folteringen in Rusland en de onmogelijkheid van het Europees Hof om de toestanden in de Russische gevangenissen te controleren gezien zij er geen toelating toe heeft. Men kan zich ook afvragen met welk recht De Clerck deze man wil uitleveren aan een land waar de doodstraf nog toepasselijk is terwijl de europese verdragen duidelijk stellen dat België geen mensen kan uitleveren aan landen waar de doodstraf nogvan toepassing is. Men kan zich tevens afvragen waarom de minister zich niet neerlegt bij arresten van de bevoegde rechtbank. Het principe van de scheiding der machten waarnaar de minister in zijn brieven steeds zelf verwijst, wordt hiermee met de voeten getreden. Een minister kan zich niet in de plaats stellen van de rechtbank. Dit zou immers het einde van de rechtsstaat betekenen en de rechtbanken overbodig maken. De politieke verantwoordelijkheid van minister De Clerck ligt bijzonder hoog indien Arbi Zarmaev tijdens zijn gevangenschap het leven zou laten.

Commentaren

LE MINISTRE DE LA JUSTICE ENFREINT LA RÈGLE DE LA SÉPARATION DES POUVOIRS

Demain, le 15 avril 2011, l’affaire Arbi Zarmaev sera examinée par la Chambre de Conseil. Ce qu’il y a de particulier dans ce cas, c’est que, comme les avocats d’Arbi Zarmaev l’expliquent, le prisonnier aurait normalement dû être relâché après 6 mois de prison. On peut donc se demander pourquoi ce mois-ci il finit son 18ième mois en prison sous des circonstances qu’on ne peut imaginer plus inhumaines, impliquant des tortures et des privations en tous genres qui ont détruit sa santé.
La chose la plus remarquable dans cette affaire, c’est le rôle qu’y joue le ministre de la Justice Stefaan De Cerck. De Cerck tient absolûment à extradier cet homme vers la Russie, en dépit de la décision de la Cour d’Appel de Gant qui a décidé d’annuler cette extradition, à cause des violations graves des droits de l’Homme et des tortures qui ont cours dans ce pays, et à cause de l’impossibilité pour la Cour Européenne de contrôler les conditions de détention dans les prisons russes vue le fait qu’elle n’a pas accès à ces prisons.
On est égalment en droit de se demander de quel droit De Clerck se croit permis d’extradier cet homme vers un pays où on pratique encore la peine de mort, bien que les traités européens indiquent clairement qu'il y a interdiction pour la Belgique d’extradier des gens vers de tels pays.
On peut également se demander pourquoi le ministre n’accepte pas simplement les arrêts de la cour de Justice à laquelle appartient le droit exclusif de juger cette affaire. C’est fouler aux pieds le principe de la séparation des pouvoirs que le ministre lui-même cite si souvent.
Un ministre ne peut prendre la place d’une cour de Justice. Cela signifierait en fait la fin de l’Etat de Droit et l’inutilité des cours de Justice.
Si Monsieur Arbi Zarmaev vient à mourir en prison, la faute politique que ministre De Clerck aurait commise serait grave.

Gepost door: eheu | 15-04-11

Reageren op dit commentaar

Arbi Zarmaev verscheen vandaag na 21 maanden (terwijl hij na 6 maanden had moeten vrijgelaten worden) voor de Raadkamer.

De rol van justitieminister De Clerck (CD&V, vlaamse christen-democraten) die Arbi Zarmaev ten allen koste aan Rusland wilde uitleveren en daarvoor contact opnam met de Russische ambassade, was onaanvaardbaar.

De minister die door het uitblijven van een nieuwe regering, wettelijk gezien eigenlijk geen minister meer is, schond niet alleen het principe van de scheiding der machten.
Arbi Zarmaev werd tijdens zijn éénzame opsluiting in de gevangenis van Hasselt immmers gedurende 4 dagen zonder water en eten gelaten, wat voor ernstige uitdrogingsverschijnselen zorgde en zijn wankele gezondheid nog eens extra schaadde. Hij kreeg ook een neuropleticum (Clopixol) te slikken.
De familie schreef een aantal keren per aangetekende brief naar De Clerck zonder een antwoord te mogen ontvangen.

Toen Arbi Zarmaev zo'n 3 weken geleden naar de gevangenis van Brugge werd getransfereerd, werd hij in een duister hondenhok van 2 x 3 meter opgesloten, met dit verschil dat honden in een hondenasiel het een stuk beter hebben omdat zij voldoende licht en lucht hebben en geen folterpraktijken moeten ondergaan.
Arbi Zarmaev die volledig lichamelijk uitgeput was, werd iedere nacht, om de 15 minuten, met veel lawaai en fel licht wakker gemaakt. Hij kreeg opnieuw een neurolepticum te slikken dat ondermeer bedoeld was om hem 'socialer te maken'.

Een paar dagen voor zijn zaak opnieuw voor de Raad van State kwam (zo'n 10 dagen geleden) waarbij de door De Clerck gevraagde uitlevering aan Rusland werd bevestigd, werd Arbi Zarmaev totaal van de buitenwereld afgesloten. De gevangenisdirectie herhaalde steeds dat hij 'overstaanbare woorden mompelde' (in het tsjetjeens en dus onverstaanbaar voor vlamingen), 'zelf geen enkel contact meer wilde' en 'geen gevangenisrapportbriefjes wilde tekenen' Zij beweerde dat hij daardoor niet kon corresponderen, niet kon telefoneren, geen televisie kon zien, niet op de buitenkoer kon en geen contact met medegevangenen kon hebben. Volgens de gevangenisdirectie diende men de 'beslissing van Arbi te respecteren'.

Arbi's familie was wanhopig omdat ze hem niet meer kon ontmoeten en vreesde dat dat hij in de gevangenis zou overlijden. Haar bezoeken aan de gevangenis, aan het kabinet van minister de Clerck en het bureau van het Directoriaat-generaal van het Gevangeniswezen (Hans Meurissen) haalden niets uit. De onthaaldienst van het ministerie van justitie nam telefonisch contact op met het secretariaat van Hans Meurisssen en zei dat men een afspraak kon maken. Op het secretriaat-generaal , Waterloolaan 76 te Brussel, aangekomen haalde de secretaresse de schouders op en zei dat men 'maar moest mailen of telefoneren', wat men reeds zonder resultaat gedaan had.
De gevangenisdirectie van Brugge liet met geveinsde vriendelijkheid weten dat men 'Arbi's wil tot volledige afzondering wilde respecteren'.

Gisteren ontving Arbi's familie een kopie voor een verzoek tot vrijlating van haar advocaat.
En vandaag kwam de zaak dus voor de Raadkamer.

De familie kon Arbi vandaag even zien en spreken. Zijn diepe wonden aan enkels en polsen tengevolge van de langdurige keteningen, blijken verre van genezen te zijn. Een chirurgisch ingrijpen was op niet mogelijk omdat de wonden niet alleen bijna tot op het bot gingen maar ook ernstig ontstoken waren.
Arbi vroeg zijn familie waarom men hem al 10 dagen lang niet meer bezocht had. Hij was niettegenstaande zijn uitputting, de folterpraktijken, de éénzame afzondering en de neuroleptica, goed bij zinnen en wist precies waarover het ging. Er is dus geen reden om hem in een gesloten afdeling van een psychiatrishe inrichting te Brugge op te sluiten, zoals de gevangenisdirectie van Brugge voorstelde.

Gepost door: Jan Boeykens | 15-04-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.