18-10-12

Trekken CD&V, Open VLD en Sp.a lessen uit de verkiezingsuitslagen ?

Bijgaande brief van maart 26, 2011 aan ex-justitieminister Stefaan De Clerck (CD&V), toont aan hoe het er in de Belgische gevangenissen soms aan toe gaat.
Arbi Zarmaev werd intussen terug in vrijheid gesteld maar de vraag blijft hoe dergelijke toestanden mogelijk zijn.
We hopen dat justitieminister Turtelboom (Open VLD) die reeds herhaalde malen werd gecontacteerd in verband met het ondemocratische en onwettelijke karakter van het spreekverbod met de pers dat Morkhoven-aktievoerder Marcel Vervloesem zes jaar geleden kreeg opgelegd, de Belgische gevangeniswet en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens repecteert en er ook voor zorgt dat de Morkhoven aktivist opnieuw contact mag opnemen met zijn vrienden-bestuursleden van de vzw Werkgroep Morkhoven die hem gedurende twee jaar lang iedere week in de gevangenis zijn gaan opzoeken.

Jan Boeykens, voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

------

Minister van Justitie Stefaan De Clerck

Waterloolaan 115
1000 Brussel

Geachte Heer De Clerck,

Betreft: Arbi Zarmaev, gevangenis Brugge, onderzoek en dringende maatregelen

Ik vernam dat de Tsjetsjeense politieke vluchteling Arbi Zarmaev die u wil uitwijzen omdat de Russische Federatie om zijn uitlevering verzoekt, in de gevangenis van Brugge, in de meest onmenselijke omstandigheden, in een isoleercel is opgesloten.

Voordat hij naar de gevangenis van Brugge werd gevoerd, bevond de heer Zarmaev zich in de gevangenis van Hasselt.

De man die er erbarmelijk slecht aan toe is (hij weegt nog slechts een 50 kg), zat er gedurende 4 dagen lang in een isoleercel van de veiligheidheidsafdeling opgesloten.  Hij was er valselijk van beschuldigd ‘een gevecht te hebben uitgelokt’ en was daarop gesanctioneerd zonder zich tegen de betichtingen te kunnen verdedigen.

Gedurende al die dagen waren zijn handen met ijzeren ketenen op zijn rug gebonden zodat hij zich niet kon bewegen, wat diepe verwondingen in zijn polsen veroorzaakte.

Hij zou nauwelijks gekleed zijn geweest en het brood zou hem gewoon, zoals bij een hond, zijn toegesmeten geweest in zijn cel zonder dat zijn armen en handen werden losgemaakt.

Hij kreeg bijna geen drinken zodat hij trachtte te drinken via de waterbak die zich boven het toilet bevond.

Bij een bezoek in de gevangenis werd er vastgesteld dat de heer Zarmaev gedeshydrateerd was en over zijn ganse lichaam blauwe plekken vertoont.  Verder bleek de heer Zarmaev zwaar gewond te zijn aan zijn neus.

Hij sprak hierover met de directeur van de gevangenis van Hasselt die op deze zwaarwichtige feiten niet wenste te reageren.

De heer Zarmaev is, zoals gezegd, nog altijd in een isoleercel opgesloten in de gevangenis van Brugge terwijl hij dringende medische zorgen nodig heeft.  Hij vreest dat men van plan is om hem krankzinnig te verklaren of te vermoorden.

Gezien wij weten hoe het er in de gevangenissen van Hasselt en Brugge soms aan toegaat en omdat er geen enkele controle is op wat er in de Belgische gevangenissen gebeurt (de gevangeniswet uit 1994 die de rechten van de gevangenen moest regelen, wordt niettegenstaande de talrijke europese veroordelingen van de Belgische Staat, nog steeds niet toegepast), verzoek ik u om uw functie dringend de opdracht te geven om deze zaak grondig te onderzoeken en de noodzakelijke maatregelen te laten nemen.

De heer Zarmaev krijgt thans serum toegediend.

Zijn familie vreest voor zijn leven omdat zijn toestand er steeds verder op verslechtert.

In afwachting van uw antwoord, teken ik,

Hoogachtend,

Jan Boeykens, Faiderstraat 10, 1060 Sint-Gillis (Brussel)

De commentaren zijn gesloten.