27-03-15

'De Veiligheid van de burger is een absolute prioriteit van de regering'

 

di rupo turtelboom straffeloosheid.jpg

Zoals ik reeds schreef, werd het gezinnetje van Marcel Vervloesem's dochter en haar man (met drie minderjarige kinderen) maandenlang geterroriseerd.

De campagne werd in gang gezet door een smsje van Victor V., de man die Marcel Vervloesem kort na de onthulling van de kinderpornozaak Zandvoort, aankloeg en door de Justitie van Turnhout werd ingehuurd om de kinderpornozaak Zandvoort in de doofpot te stoppen.

In het smsje aan de toen 15-jarige kleindochter van Marcel Vervloesem, trachtte Victor V. het meisje om te kopen en uitte hij doodsbedreigingen. Het smsje werd uitgeprint en men kon achterhalen dat het de GSM van Victor V. betrof.

Niettegenstaande de klacht bij de politie voerde het gerecht van Turnhout dat ongetwijfeld mee achter deze zaak zat, geen enkel onderzoek. Dat was een signaal voor Dimitri V. (het neefje van Victor V.) en zijn bende dat men gewoon verder kon gaan met het terroriseren van het gezinnetje van Marcel Vervloesem's dochter. 

Het gezinnetje werd maandenlang bestookt met smsjes met doodsbedreigingen. Dat gebeurde meestal 's nachts als de kinderen aan het slapen waren. Er werd ook voortdurend met brandbommetjes gegooid naar het huis van het gezinnetje waardoor het dak van de veranda verschillende keren in brand dreigde te vliegen. Niettegenstaande de talrijke klachten bij de Herentalse politie, gedoogde de Turnhoutse justitie deze terreur.  Het was duidelijk dat de Justitie mee achter deze terreur zat omdat ook alle skynetblogs van de Werkgroep Morkhoven tegelijkertijd versleuteld werden en alle webpagina's een na een van het internet verdwenen.

Op een bepaald moment werd er zelfs met een hardrijdende auto die vanuit een tegenovergestelde richting kwam en van baanvak veranderde waarbij hij zijn koplampen aanstak, op Marcel Vervloesem's dochter ingereden en ontving men een smsje met een waarschuwing van de bende.  Een inspecteur van de politie Neteland wou geen proces-verbaal van deze aanslag opmaken. Dat kwam omdat deze inspecteur persoonlijk bevriend is met Victor V. die als dank voor bewezen diensten ondermeer tot bestuurslid van de lokale politie Neteland werd benoemd.

Ik schreef naar oud-premier Elio Di Rupo (PS), de oud-minister van Binnenlandse Zaken J. Milquet (CD&V) en de oud-minister van Justitie A. Turtelboom (Open VLD) omdat deze regeringsleden samen het zogenaamde Veiligheidscontract van de Burger hadden onderschreven waarin de 'Veiligheid van de burger een absolute prioriteit van de regering' werd genoemd.

Ik ontving weliswaar enkele antwoorden maar de terreur bleef nog een half jaartje aanhouden en de Turnhoutse justitie blijkt deze zaak nog altijd niet onderzocht te hebben.

Er zouden wel een paar honderd pagina's uit het gerechtelijk dossier dat tenslotte werd opgemaakt, verdwenen zijn. Dat is namelijk gebruikelijk bij de Turnhoutse justitie die destijds ook alle ontlastende gegevens uit het strafdossier van Marcel Vervloesem liet verdwijnen zoals de Hoge Raad voor de Justitie slechts enkele dagen voor Vervloesem's veroordeling door het hof van beroep te Antwerpen, bevestigde.

Een paar maanden geleden schreef ik over deze zaak naar justitieminister Koen Geens (CD&V) die me liet antwoorden dat ik me met mijn klacht tot de Hoge Raad voor de Justitie moet wenden.

Ik zal dit eerstdaags doen maar vind wel dat Geens politiek verantwoordelijk is voor de goede werking van de justitie en zeker in zo'n gevallen moet laten optreden.  Op de zogenaamde Tuchtraad voor magistraten zullen we immers nog enkele jaren moeten wachten.

Jan Boeykens, Voorzitter vzw Werkgroep Morkhoven

http://werkgroep-morkhoven.skynetblogs.be/archive/2013/02/27/recht-op-veiligheid-open-brief-aan-premier-di-rupo.html 

16-03-13

Armoedebestrijding is geen prioriteit voor regering Di Rupo: Open Brief

diruposarko.2.JPG

Niet alleen de vzw Werkgroep Morkhoven schrijft Open Brieven naar Premier Di Rupo. En de regering Di Rupo laat niet alleen het terroriseren van burgers toe terwijl zij de 'Veiligheid van alle burgers als een absolute prioriteit van de regering' stelde.

----

30.9.2012

Naar aanleiding van de manifestatie voor welvaart en tegen ongelijkheid schreven de armoedenetwerken in Vlaanderen, Brussel en Wallonië een gezamenlijke open brief aan premier Di Rupo. Een krachtige oproep om het beleid grondig bij te sturen en eindelijk echt werk te maken van het voornemen om 380.000 mensen uit de armoede te halen tegen 2020:

Geachte heer Di Rupo,

380.000. Zoveel Belgen wil uw regering tegen 2020 uit de armoede halen. Het was een plechtige belofte en, o ironie, zelfs een doelstelling op aangeven van Europa. Een klein jaar later zit diezelfde regering op een spoor dat net nog meer mensen in de armoede zal duwen. De ijver waarmee uw ministers snijden in pensioenen en uitkeringen staat in schril contrast met de oorverdovende stilte als het over jobcreatie of toekenning van sociale rechten gaat. Geen toeval dus dat nu zondag 30 september armoedeorganisaties, vakbonden, mutualiteiten en seniorenbewegingen op straat komen tegen een kil eenzijdig beleid van besparingen. Een krachtige bundeling waar wij dankbaar gebruik van maken.

Armoede is nefast voor de samenleving. Dat zouden illustere voorbeelden uit pakweg Griekenland of Spanje u toch duidelijk moeten maken. Zitten we in een sociaal bloedbad naar Zuid-Europees recept? Gelukkig (nog) niet, maar het sociale middenveld langs beide kanten van de taalgrens wil net daarom op tijd een signaal geven dat het beleid een andere richting uit moet.

Uw regering spreekt dolgraag over activering. Wel, wij ook, armoedeorganisaties (en met ons het hele middenveld) willen niets liever dan dat mensen geactiveerd worden naar een geschikte opleiding of een werkbare job met een waardig inkomen. Uw regering wil dat doen door de werkloosheidsuitkeringen voor langdurig werkzoekenden koudweg te verlagen tot ver onder de armoedegrens. Ons verstand is te klein om de logica daarachter te zien.

Wij verstaan onder activering iets helemaal anders. De eerste voorwaarde is kwaliteitsvolle, degelijk betaalde jobs creëren. Alleen verminderen die nog maand na maand. Beginnende werknemers strompelen van het ene interimcontract naar het volgende precair statuut. Wij vragen in de eerste plaats een activering van de werkgevers: geef kans aan kortgeschoolden, 50-plussers, werknemers van buitenlandse afkomst of mensen met een handicap. Het antwoord? Weinig of geen structurele maatregelen.

Activeren doe je door mensen te begeleiden en te werken aan de drempels waar ze tegenaan kijken in de zoektocht naar een geschikte job. Leven met een uitkering onder de armoedegrens is geen keuze, maar een onrecht. Geen mens gedijt met een leefloon als alleenstaande van €785 (30 % onder de budgetstandaard van Centrum voor Sociaal Beleid/Bérénice Storms, €1.135) of met een gezinsuitkering van €1.403 (met 2 kinderen ten laste, 30 % onder de budgetstandaard, €2.022).

Niet bepaald een hangmat, zeker als je ook nog eens aankijkt tegen onbetaalbare facturen voor energie, gezondheidszorg, noem maar op. Systemen als derdebetalerssysteem of maximumfactuur zijn goede maatregelen om basisdiensten als gezondheidszorg toegankelijk te maken, alleen blijven ze onbereikbaar voor heel veel mensen die ze hard nodig hebben. Mensen stellen noodzakelijke doktersbezoeken uit wegens te duur. Een schrijnend sociaal onrecht, waarvan de maatschappelijke kost heel wat van de besparingsijver teniet doet.

Armoede is geen keuze, maar een onaanvaardbaar sociaal onrecht. Armoedebestrijding zou geen keuze moeten zijn, maar een morele, sociale en maatschappelijke plicht.

Jos Geysels (Decenniumdoelen)

Frederic Vanhauwaert (Netwerk tegen Armoede)

Danielle Colsoul (directeur Welzijnszorg)

Christine Mahy (voorzitter Belgisch en Waals Netwerk Armoedebestrijding)

Manu Chiguero (Brussels Platform Armoede)

Rocco Vitali (Brussels Forum Armoedebestrijding)

http://www.vlaams-netwerk-armoede.be/nieuws/open-brief-aan-premier-di-rupo


Foto: Premier Di Rupo en Nicolas Sarkozy