18-12-10

Het 'monster van Riga' en de kinderpornozaak Zandvoort

JohanHendrikRichardvanOlffen.jpgNederlandse kamerleden willen strafrechterlijk onderzoek naar pedofilievereniging Martijn

De nederlandse kamerleden eisen een onderzoek naar de pedofielenvereniging Martijn in Nederland omwille van haar contacten met de babysitter die zich schuldig maakte aan misbruik van tientallen peuters en baby's.

Martijn staat rechtstreeks in verband met de ophefmakende kinderpornozaak Zandvoort en ook met het Temse-Madeira dossier en nog andere grote pedo-zaken waaronder Coral en Cathedral in Frankrijk.

Martijn kwam immers voor op een lijst met tal van belangrijke personen en organisaties, die in beslag genomen werd gedurende een huiszoeking bij de belg Norbert de Rijck in Temse. Deze werd uitgevoerd door de Rijkswacht van Beveren in België, in opdracht van de Onderzoeksrechter uit Dendermonde. In het proces-verbaal vermeldde de Rijkswacht aan de Onderzoeksrechter dat de gevonden lijst 'niet belangrijk' was. Dus werd er geen onderzoek naar kindermisbruiken gevoerd.

De Werkgroep Morkhoven die de lijst wél onderzocht, ontdekte de pedozaak Temse-Madeira.

 

Marcel Vervloesem van de vzw Werkgroep Morkhoven diepte het gevonden spoor verder uit, wat resulteerde in het oprollen van het netwerk Temse-Madeira, waarin personen uit België, Nederland, Portugal en Engeland betrokken bleken te zijn. Er volgden tal van arrestaties. Bij de processen die volgden, werden de daders veroordeeld.

 

Het onderzoek brachten Vervloesem en de Werkgroep Morkhoven in 1998, op het spoor van de nu bekende Zandvoort-zaak. Morkhoven-onderzoeker Vervloesem vond opnieuw een verband met de Nederlandse pedofielenvereniging Martijn. Zo bleken een reeks van kinderpornobeelden uit het Zandvoort-dossier identiek te zijn aan foto's die in het tijdschrift van Martijn afgedrukt stonden. Vervolgens bleek dat deze kinderpornografische beelden gedeeltelijk door een zekere J.M. Villaume in Frankrijk waren gemaakt, die op zijn beurt zowel betrokken was bij het pedofilie-schandaal Cathedral als het daarmee verbonden grote pedofilie-schandaal Coral in Frankrijk. Tussen de fotografische opnamen was ook de fotogalerij van Harry Turné uit Duitsland te vinden die pedofiliefoto's onder de naam 'Pojkart' publiceerde. In de tijdschriften van Martijn stonden ook advertenties die betrekking hadden tot een pedo-zaak in het Belgische Berlaar waarin tal van jongeren werden misbruikt, 'Palestra' genaamd.  Heel wat foto's in deze zaak verschenen in het tijdschrift van Martijn.

 

Al  deze gegevens  met de desbetreffende bewijzen werden eertijds door Vervloesem aan de Bijzondere Opsporingsbrigade van de Rijkswacht in Geel, met name aan Adjudant Frans Tops, overgedragen. Maar de Turnhoutse Justitie deed niets met het materiaal.  De opgespoorde foto's werden zelfs gebruikt om de vinder ervan, Marcel Vervloesem, te kunnen vervolgen voor het 'bezit van kinderporno' zodat de kinderpornozaak Zandvoort kon worden dichtgedekt.


Vervloesem had hetzelfde bewijsmateriaal ook overgemaakt aan de Gerechtelijke Politie van Parijs, die in opdracht van de Parijse onderzoeksrechter Ringot met een rogatoire commissie naar Nederland en naar de Bijzondere Opsporingsbrigade van Geel was gekomen.

 

In de zaak Zandvoort kwamen eveneens beelden voor van baby's en peuters terwijl ze misbruikt werden. Het nederlandse televisieprogramma Nova maakte destijds een schokkende uitzending over  de Zandvoort-zaak waarbij ook een aantal beelden van gefolterde en misbruikte kleuters te zien waren.

 

Het voornoemde bewijsmateriaal bevindt zich nog steeds in het strafdossier van Marcel Vervloesem, onder het mom dat er tegen Vervloesem ook een onderzoek werd gevoerd voor 'het in het bezit hebben van kinderporno'.  

 

Na het 10 jaren durende media-proces waarbij men hem voortdurend een 'zelfverklaarde pedofielenjager' en 'kinderverkrachter' noemde, werd de Morkhovense onderzoeker opgesloten. Op die manier werd het netwerk Zandvoort dichtgedekt en de kindermisbruikers en kinderpornoproducenten konden ongestoord verder hun gang gaan.

 

Marcel Vervloesem kreeg reeds vanaf 2006 door de Justitie van Turnhout, een spreekverbod met de pers opgelegd.

Na twee jaar gefolterd te zijn in de gevangenissen van Turnhout en Brugge, werd hij enkele maanden geleden in voorlopige vrijheid gesteld op voorwaarde dat hij geen contact zou opnemen met de pers en met verenigingen die zich bezig houden met het opsporen en met de bestrijding van kinderpornonetwerken.

Vervloesem mag ook geen onderzoek meer voeren, noch het land verlaten om op internationale congressen over zijn onderzoek aangaande de internationale kinderpornonetwerken te spreken.

(Enkele jaren geleden wisten een aantal politici te verhinderen dat hij in de Belgische senaat over de kinderpornozaak Zandvoort kwam spreken)

 

Dat is een goede zaak voor de kindermisbruikers die zopas in Nederland wegens het misbruiken van peuters en het maken en verspreiden van kinderporno werden aangehouden.

 

Het is ook een goede zaak voor de pedofielenvereniging Martijn die niets hoeft te vrezen omdat al het onderzoeksmateriaal van Vervloesem, met de stilzwijgende goedkeuring van de Belgische justitieminister Stefaan De Clerck, in de kelders van de Belgische gerechtshoven is opgeborgen. Het is zelfs mogelijk dat al dit onderzoeksmateriaal, zoals met de cd-roms Zandvoort gebeurde, spoorloos verdween.

 

31-12-06

OCMW-bestuur Antwerpen: onderzoek naar oplichting

 


Image Hosted by ImageShack.us
Marco Laenens


De Werkgroep Morkhoven voerde in 1989 pamflettenacties rond het kinderziekenhuis 'Good Engels' van het Openbaar Centrum voor Maatschappelijke Werk (OCMW) te Antwerpen omdat jongeren en kinderen er soms wekenlang in onmenselijke omstandigheden in isoleercellen werden opgesloten. De pamflettenacties werden echter bemoeilijkt en slachtoffers-getuigen werden in een andere instelling opgesloten alwaar zij volledig van de buitenwereld werden afgesloten. De aangeklaagde feiten werden door de overheid in alle talen en toonaarden ontkend.

Tengevolge van de pamflettenacties van de Werkgroep Morkhoven op de trappen van het gerechtshof en de marktplaatsen in Antwerpen, besloot men uiteindelijk tot het instellen van een zogenaamde onafhankelijke onderzoekscommissie onder leiding van de universiteitsprofessor Paul Cosyns (Universitaire Instelling Antwerpen).
Deze commissie stelde geen enkele wantoestand vast maar dat kwam omdat bepaalde leden van die commissie ook in het bestuur van het kinderziekenhuis zetelden zodat er van een 'onafhankelijke commissie die een onafhankelijk onderzoek voerde' geen sprake was.

De Werkgroep Morkhoven zette haar onderzoek evenwel verder en stelde vast dat bepaalde jongeren ook sexueel misbruikt waren. Op een bepaald moment wist de Werkgroep Morkhoven zelfs te achterhalen dat een aantal jongeren uit de instelling in het prostitutiemilieu werkten. Het is op deze manier dat de Werkgroep tenslotte op het spoor zou komen van de kinderpornonetwerken te Temse, Madeira en Zandvoort.

In plaats van de feiten ernstig te nemen, wendde de overheid echter alle mogelijke middelen aan om de Werkgroep Morkhoven het zwijgen op te leggen. De Gazet van Antwerpen wist op een bepaald moment in grote letters te melden dat een 'lid van de Werkgroep Morkhoven (terwijl het geen lid van de Werkgroep Morkhoven was) zelf beticht werd van zedenfeiten met een minderjarige en dat de Antwerpse Procureur des Konings een onderzoek in deze zaak had bevolen'. De Antwerpse burgemeester Cools (Sp.a, Vlaamse socialisten) vaardigde een uitzonderlijk 'pamflettenreglement' uit waardoor de pamflettenacties van de Werkgroep Morkhoven konden verboden worden. Het gerecht van Turnhout verplichtte Morkhoven-woordvoerder Marcel Vervloesem tot een gerechtelijk geestesonderzoek. De Werkgroep Morkhoven kreeg verder te maken met een duistere figuur uit het misdaadmilieu die blijkbaar goed bevriend was met inspecteur M.R. van de Antwerpse gerechtelijke politie die de Morkhoven-actievoerders onophoudelijk voor verhoren uitnodigde.
Die duistere figuur bleek de ex-BOB John V.L. te zijn die -volgens bepaalde kringen- voor de Belgische Staatsveiligheid werkte.

John V.L. komt ook voor in het artikel van Het Nieuwsblad van 30.12.2006 (zie copie in bijlage) waarin staat dat het Antwerpse parket wil dat de genaamde Marco Laenens (VLD), toekomstige ondervoorzitter van het OCMW te Antwerpen, zich voor de correctionele rechter wegens schriftvervalsing verantwoordt.

'Laenens (45) wordt ervan verdacht dat hij samen met zijn gewezen levenspartner en een dubieuze ex-BOB'er een transactie heeft afgesloten waarbij de tegenpartij voor 68.000 euro werd opgelicht.  Laenens zegt John V.L. nooit gezien te hebben en plaatst hem in het kamp van de tegenstrevers, als een van de twee tussenpersonen bij de totstandkoming van de overeenkomst', aldus het artikel.

De politiek bleek een belangrijke rol te spelen bij de akties van de vzw Werkgroep Morkhoven rond het OCMW-kinderziekenhuis te Antwerpen, de kinderpornozaak Zandvoort en het Temse-netwerk.  Zo werd het Herentalse Sp.a-bestuurslid Victor V. die vlak na het uitkomen van de kinderpornozaak Zandvoort in 1998, de klachten tegen Morkhoven-woordvoerder Marcel Vervloesem organiseerde, vorig jaar dank zij de Herentalse Sp.a-burgemeester Jan Peeters en het Herentalse Sp.a-bestuur vorig tot bestuurslid van het OCMW te Herentals benoemd.

Victor V. die nauwelijks kan schrijven, komt in een 30-tal processen-verbaal van zedenfeiten met minderjarigen voor maar mag binnen het Bijzonder Comité van het OCMW-bestuur van Herentals, mee in jeugdzaken beslissen.  Men kan zich afvragen of er in de OCMW-benoemingen soms politiek geknoeid wordt.  De VLD (Vlaamse liberalen) en Sp.a sloten zopas een contract af om 'de fraude te bestrijden'.  Misschien wordt het tijd dat de beide regeringspartijen de fraude en corruptie in eigen partijrangen aanpakken...

Op 23.10.2006 liet de Werkgroep Morkhoven een Open Brief waarin de voornoemde processen-verbaal zijn vervat, ter ontvangst op het bureau van de Antwerpse procureur-generaal Christine Dekkers aftekenen.

De Gazet van Antwerpen, Het Nieuwsblad en Het Laatste Nieuws die de verhalen rond Marcel Vervloesem mee hielpen verspreiden en Marcel Vervloesem gedurende jarenlang een 'zelfverklaarde kinderpornojager' en 'kindermisbruiker' noemden terwijl deze op 15.11.2006 voor de klachten van Victor V. werd vrijgesproken, ontvingen een afschrift van de Open Brief.
Ook Justitieminister Onkelinx (Parti Socialiste) en de parlementsleden die zonder uitzondering tegen kindermisbruik gekant zeggen te zijn, kregen een afschrift van de Open Brief maar reageerden niet. Het gerecht van Turnhout van haar kant wilde 'geen commentaar' kwijt en daar blijft het blijkbaar bij.

Norbert D.R., de man die inzake het Temse-Madeira-netwerk uiteindelijk werd veroordeeld, werkte 'toevallig' voor het OCMW te Temse.

Kopie van het originele artikel: alle Sp.a en VLD-parlementsleden

 


Gerecht jaagt op ondervoorzitter Antwerps OCMW


Antwerpen - Het Antwerpse parket wil dat Marco Laenens (VLD), de toekomstige ondervoorzitter van het OCMW, zich voor de correctionele rechter verantwoordt wegens schriftvervalsing.

Laenens (45) wordt ervan verdacht dat hij samen met zijn gewezen levenspartner en een dubieuze ex-BOB'er een transactie heeft afgesloten waarbij de tegenpartij voor 68.000 euro werd opgelicht. Dat zou gebeurd zijn door de boekhouding te vervalsen. Het parket vraagt op 10 januari voor de raadkamer de doorverwijzing van de drie betrokkenen naar de strafrechter.

Laenens zegt dat hij in de zaak eerst slachtoffer was en nu in de rol van dader wordt geduwd. Na overname van de bvba Kwalivo (later naamloze vennootschap) die actief is in de binnenvaart, stelde Laenens samen met zijn intussen gewezen vrouw vast dat hij bedrogen was. De zaak werd door een burgerlijke rechtbank behandeld en volgens Laenens' advocaat Peter Defour werd het geding daar ook gewonnen.

De tegenpartij liet na in beroep te gaan, maar toen Elisabeth T. en Marco Laenens het geld wilden innen, ging ze wel in het tegenoffensief. De tegenpartij diende tegen Laenens en zijn partner een strafklacht in wegens oplichting.

Het parket vordert de doorverwijzing naar de rechter, zowel van Laenens als van Elisabeth T., en ook van gewezen rijkswachter John V.L.
Die laatste is in gerechtskringen geen onbekende. Hij liep in 1995 en 1996 al veroordelingen op, waarvan één wegens fraude met inreis- en verblijfsdocumenten ten voordele van migranten. Telkens kreeg hij twee jaar celstraf.

Laenens zegt John V.L. nooit gezien te hebben en plaatst hem in het kamp van de tegenstrevers, als een van de twee tussenpersonen bij de totstandkoming van de overeenkomst.


VLD behoudt vertrouwen

Vier dagen voor het dossier opnieuw voor de raadkamer komt, wordt Laenens geïnstalleerd als OCMW-raadslid. Hij was dat ook al de voorbije zes jaar, maar hij wordt nu een van de twee ondervoorzitters.

De VLD zegt het vertrouwen in Laenens te behouden en zegt te kunnen vermoeden waarom enkele dagen voor de aanstelling van de nieuwe OCMW-raad dit nieuws uitlekt. Laenens en zijn collega Jef Aertbeliën haalden het net als zes jaar geleden opnieuw, maar met acht kandidaten voor twee OCMW-stoelen was de strijd in het VLD-kamp hevig.


Guy Fransen, Het Nieuwsblad dd. 30.12.2006